Razvoj događaja u sindikalnom pokretu u Crnoj Gori

Reformski blok nastao je zbog potrebe debirokratizacije i demokratizacije Saveza sindikata Crne Gore, a time i crnogorskog sindikalnog pokreta.

Većina sindikalnog članstva izražavala je nezadovoljstvo radom rukovodstva SSCG u toku mandata 2002-2006. SSCG rukovodstvo nije zastupalo interese sindikalnog članstva, naročito u procesima privatizacije i donošenju reformskih zakona: o radu; zdravstvenom osiguranju; socijalnoj i dječjoj zaštiti; penzijsko-invaliskom osiguranju; štrajku, itd. Na taj način, zaposleni su postali žrtve procesa tranzicije izgubivši neka već stečena radnička i socijalna prava. U tom periodu zaključen je i novi, po zaposlene loš Opšti kolektivni ugovor, a rukovodstvo je tek nakon pet godina pregovara o povećanju najniže cijene rada, istu povećalo za svega 5€!

Rukovodstvo SSCG bilo je obavezno da održi XIII Redovni kongres u decembru 2006.g., od kada su svi organi SSCG postali nelegitimni jer im je istekao četvorogodišnji mandat.

Umjesto da organizuje Kongres izbirokratizovano rukovodstvo je tri puta odlagalo održavanje Kongresa, tačnije za januar, zatim za mart i na kraju za maj 2007.g. ne precizirajući datum. Želja rukovodstva bila je da prolongiranjem mandata i drugim manipulacijama (brisanjem iz evidencije neistomišljenika, nedemokratskim i netransparentnim izborima u pojedinim granskim sindikatima, uskraćivanjem prava članu da bira i bude biran…) pripremi Kongres istomišljenika na kojem bi ponovo bilo izabrano, iako je većina u rukovodstvu na istim funkcijama provela skoro 20 godina.

Revoltiran ovom situacijom, jedan broj granskih sindikata i velikih sindikalnih organizacija, koji predstavljaju 25.000 sindikalnih članova (što čini većinu ukupnog sindikalnog članstva u Crnoj Gori), koristeći svoje pravo, u aprilu 2007.godine pokreće inicijativu za održavanje XIII Vanrednog kongresa SSCG kako bi bili izabrani novi, legitimni organi SSCG. Iako po Statutu SSCG Vijeće saziva Kongres, inicijativa nije mogla biti upućena Vijeću SSCG, jer je svim organima SSCG istekao madat upravo zbog činjenice što su opstruirali svoja ovlašćenje i nestatutarno prolongirali sazivanje Kongresa. Inicijativu su pokrenuli: Sindikat prosvjete CG; Sindikat Univerziteta CG; Sindikat metalaca CG; Sindikat Telekoma CG; Sindikat trgovine CG; Strukovni sindikat vatrogasaca CG; opštinski sindikati Podgorice i Nikšića i pojedine sindikalne organizacije koje predstavljaju većinu ili značajan broj sindikalnog članstva u zdravstvu, željeznici, finansijama i dr. Prije održavanja Vanrednog kongresa pokretači inicijative su u pregovorima sa nelegitimnim rukovodstvom SSCG izrazili spremnost na kompromis. Ipak, tekst kompromisa koji su u pregovorima prihvatila oba pregovaračka tima, odbacilo je nelegitimno Vijeće SSCG, koje se po tom pitanju nije htjelo ni izjašnjavati. XIII Vanredni kongres SSCG je održan 12. maja 2007.g., kada je i formalno razriješeno nelegitimno rukovodstvo a Koordinacioni odbor izabran kao privremeni kolektivni organ rukovođenja SSCG-om.

Koorinacioni odbor se obratio Ministarstvu zdravlja, rada i socijalnog staranja da upiše Koordinacioni odbor kao subjekt koji je ovlašćen da zastupa SSCG umjesto razriješenog rukovodstva. Međutim, Ministarstvo je bez opravdanog osnova odbilo zahtjev za upis promjene i podržalo odluke „redovnog“ Kongresa kojeg je nelegitimno rukovodstvo organizovalo 25. maja 2007.g. na Cetinju. Protiv navedenog stava Ministarstva, Koordinacioni odbor je podnio tužbu Upravnom sudu (juna 2007.g.) po kojoj još uvijek nije rješeno.

Istovremeno, Koordinacioni odbor se obratio nadležnim institucijama sistema da preispitaju indicije o nesavjesnom i nezakonitom gazdovanju sindikalnom imovinom i sredstvima za period 2002-2006 godina, na koji podnesak ni nakon tri obraćanja nijesmo dobili nikakav odgovor. Postoje dokazi da su akcije SSCG u dvije kompanije, procijenjene na cca 1.300.000€, prodate, a sredstva od prodaje nijesu oprihodovana na račun SSCG. Sporan je i status sindikalne imovine u Beogradu koja je nakon osamostaljenja Crne Gore dodijeljena Savezu sindikata Crne Gore, a koja je već bila izdata u 20-to godišnji zakup privatnoj firmi predsjednika SSCG. Postoje i drugi dokazio o nesavjesnom poslovanju sindikalnim sredstvima i imovinom, koji su proslijeđeni nadležnim institucijama.

Zbog svega navedenog, Koordinacioni odbor se, u više navrata, obraćao za prijem svim nadležnim institucijama i resornom Ministarstvu sa namjerom da istakne činjenicu da sindikalno članstvo neće dozvoliti da ih takvo nelegitimno rukovodstvo SSCG predstavlja u socijalnom dijalogu i drugim institucijama gdje sindikat ima učešće.

Do sada nijedan od nadležnih organa nije odgovorio ni na jedan od naših pisanih zahtjeva.

U međuvremenu, Koordinacioni odbor Saveza sindikata Crne Gore organizovao je, u skladu sa svojom misijom, drugi dio XIII Vanrednog kongresa SSCG koji je održan u Herceg Novom 09.-10.11.1007. godine. Tom prilikom usvojen je novi Statut Saveza sindikata Crne Gore koji podrazumijeva novo organizaciono ustrojstvo. To znači demokatizaciju, decentralizaciju i razbijanje monopola pojedinca u organizaciji, jer će u budućem Savez predstavljati Generalni sekretar SSCG i predsjednik Glavnog odbora SSCG. Na Kongresu je izabran Generalni sekretar. Najviši organ u rukovođenju Savezom je Glavni odbor, dok je Sekretarijat operativni organ. Konstitutivna sjednica Glavnog odbora održana je 25. decembra 2007.godine, na kojoj je izabran predsjednik Glavnog odbora kao i zamjenici Generalnog sekretara.

Međutim, zbog nemogućnosti da ostvari pravo na kontinuitet usled ćutanja institucija sistema, Reformski blok Saveza sindikata Crne Gore osnovao je novu sindikalnu centralu na nacionalnom nivou. Nova sindikalna centrala pod nazivom Unija slobodnih sindikata Crne Gore (USSCG) registrovana je, 05.11.2008.g., kod Ministarstva zdravlja, rada i socijalnog staranja Crne Gore.

Generalni sekretar
Srđa Keković